Canım İlhan Bey’im ne çok anı bıraktınız.. 2002’de 10. Yıl ödülümü elinizden almıştım..
Bir sabah masamda yarım paket çukulata buldum ve kim bıraktı diye düşündüm. Bana birkaç kişi çukulata jesti yapardı ama yarım paket olmazdı. İlhan Bey mi acaba dedim ama yok, o bıraksa yarısını niye yediniz diye kızacağımı bilir dedim. Diyabetten sonra peşinde jandarma gibi dolaşıyırdum çünkü rahmetli babamdan dolayı hastalığı biliyordum. Neyse gün başladı ve İlhan Bey geldi. Akşam canım çekti , çukulata yerken bana kızdığın aklıma geldi ve yarısını masana bıraktım dedi:) Sevgi dolu, tatlı itişmeli baba/kız veya ağabey/kardeş gibi geçirdiğimiz onca yıl için şükran duyuyorum. Nurlar içinde olun…
